پیش از این بعضی از دوستان من رو متهم به ناسیونالیست بودن کردن بعضی دیگه هم گفتن که من اینتر ناسیونالیستم که با توجه به معنی این دو تا واژه یه جورایی با هم تناقض داره. خواستم قبل از اینکه این مشکل اینجا هم بوجود بیاد این مسئله رو توضیح بدم. راستش رو بخواین من هم ناسیونالیستم هم اینتر ناسیونالیست.حالا چه جوری خوب می گم.من معتقدم تمام انسانها از هر نقطه این گیتی پهناور و با هر رنگ و شکل و فرهنگی قابل احترام هستن چون در درجه اول انسانند و به حکم انسان بودنشون قابلیت رسیدن به بالاترین درجات انسانی رو دارند. و هر فرهنگ و آداب رسومی در هر جای دنیا دارای نکات مثبت و منفی خاص خودشه. از همین نظر قابل ارزش و احترام. من هم مثل اجدادم و همون طور که در تخت جمشید هم می بینیم به گفتگو و ارتباط بین تمام فرهنگها و تمدنها معتقدم. من اعتقاد دارم که ما باید با تمام فرهنگها در ارتباط باشیم و نکات مثبت فرهنگشون رو از اونها یاد بگیریم. همونطور که من نظم و انضباط رو از فرهنگ شرق آموختم.

ولی باور دارم که فرهنگ و تمدن ما جزء بزرگترین و غنی ترین فرهنگهای تاریخ بشریته. و از هر نظر کامل و جامع. اگر ما می خوایم در این ارتباط و مواجه با فرهنگهای دیگه دچار خود باختگی و بیگانه زدگی نشیم بهترین راه اینکه اول از همه فرهنگ و تاریخ و هویت واقعی خودمون رو بشناسیم. و ببنیم واقعا چه فرهنگ ارزشمندی داریم تا اینکه بجای اینکه دچار خودباختگی بشیم، بتونیم بر روی دیگران تاثیر گذار باشیم و دیگران رو هم با فرهنگ خودمون آشنا کنیم. من باور دارم فرهنگ ما بقدری غنی است که می تونه به تنهایی ما رو به سعادت ونیک بختی رهنمون بشه و راه درست زندگی رو به نشون بده. دوستان عزیز من بیاید فرهنگ اصیل خودمون رو بشناسیم وبه داشته هامون افتخار و مهمتر از اون عمل کنیم.

آن شب قدری که گویند اهل خلوت امشب است

یارب این تاثیر دولت بر  کدامین  کوکب   است

تا به  گیسوی تو  دست   ناسزایان   کم   رسد

هر دلی از حلقه ای در ذکر یا رب یارب است

کشته  چاه  زنخدان  توام  کز  هر  طرف

صد هزارش گردن جان زیر طوق غبغب است

شهسوار من  که  مه  آیینه دار  روی  اوست

تاج خورشید  بلندش  خاک  نعل مرکب است

عکس خوی بر عارضش بین کفتاب گرم رو

در هوای آن عرق تا هست هر روزش تب است

من نخواهم کرد ترک لعل یار و جام می

زاهدان معذور  داریدم  که اینم  مذهب است

اندر آن ساعت که بر پشت صبا بندند زین

با سلیمان چون برانیم من که مورم مرکب است

آن که ناوک بر دل من زیر چشمی می زند

قوت جان  حافظش در  خنده زیر  لب است

آب حیوانش ز منقار بلاغت می چکد

زاغ کلک من به نام ایزد چه عالی مشرب است

توی این بخش(خداشناسی) همونطور که از اسمش پیداست میخوام راجع به خدای عزیز صحبت کنم.البته قصد ندارم حرفای تکراری که خیلی گفته میشن رو بازگو کنم،سبک حرفام یه جورایی فرق میکنه ولی خب بعضی جاها امکان داره مثل بقیه صحبت هاباشه.در مجموع میخوام برداشت خودم از این قضیه رو براتون بگم یعنی چیزایی که خودم باور دارم و بهش رسیدم.دوست دارم یه سری مطالب رو به صورت ریز و دقیق بیان کنم.

ببینید توی گوش همه ما این مطالب رو فرو کردن که خدا همه چیز رو آفریده ، خدا مالک همه چیزه، همه چیز به خواست خداست، خدا همه جا هست و...من هم مثل شما همه اینا رو قبول دارم ولی کدوم یک از ما تا حالا وجود زیبای خداوند رو کامل توی زندگیمون حس کردیم؟کدوم یک از ما واقعا و از ته دل به همین جملات بالا و امثال اون رسیدیم؟واقعا یعنی چی "همه چیز به خواست خداست "؟ میدونید اگه فقط همین جمله ساده رو روش دقیق بشید خیلی از نارضایتی ها و شکایت هاتون از بین میره؟تازه شاید اونا رو گناه هم بدونید...