خب تا الان با هم دو قسمت از پست نزدیکی به خداوند رو گذروندیم که این دو قسمت مربوط به خود ما بود یابه عبارتی بین هر شخص و خداوند بود و به کسی کاری نداشتیم..."مگه افراددیگه تونزدیکی ما به خدا موثر دارن؟؟؟؟"...بله جواب مثبته. ببینید هر انسانی توی زندگی دو نوع رابطه داره یکی رابطه با خداوند عزیز و یکی هم با افراد دیگه، که اگه این دو رابطه رو به صورت بسیار زیبا داشته باشه به اون هدفی که ما الان مد نظرمونه،یعنی نزدیکی به خداوند، میتونه خیلی راحت دست پیدا کنه.همونطور که عرض گردید دو پست قبل مربوط به رابطه اول بود و اما این قسمت که به نظر من خیلی مهمتره رابطه و طرز برخورد با افراد دیگه هست.اگه یکی با مردم خوش برخورد نباشه یا انسانیت نداشته باشه هیچ وقت نمیتونه با خداوند رابطه خوبی داشته باشه و بهش نزدیک بشه. به قولی این دو نوع رابطه یه جورایی دو طرفه به هم  مربوط میشن یعنی بدونه یکی ،دومی یا به وجود نمیاد یا ارزشی نداره.

سلام به همه دوستای عزیزم.واقعا ممنون از این که همیشه همراه ما هستید. من شرمنده ام که زیاد نتونستم بیام آپ کنم.

مطلب امروز رو تا حالا زیاد در موردش صحبت نکردم.موضوع بسیار مهمی هم هست که باید توی زندگی همه ماها یه بخش بزرگی رو به خودش اختصاص بده.خب حتما شنیدید که بزرگترین نعمتی که نصیب اهل بهشت میشه نزدیکی به خداوند و خشنودی اوست.ولی فقط این رو در حد حرف شنیدیم چون نرفتیم اون ور که ببینیم چه خبره!! حالا من این رو میخوام بگم که این مطلب فقط مختص بهشت نیست توی همین دنیای خودمون هم خیلی راحت می تونیم این موضوع رو درک کنیم.اصلا به نظرمن نیمی از بهشت و جهنم توی همین دنیاست.تا حالا شده خیلی از خودت احساس رضایت کنی؟ تا حالا شده که این قدر خوشحال باشی که دلت بخواد هی داد بزنی خدایا شکرت ؟؟ یا برعکس تا حالا شده احساس خیلی بدی داشته باشی یا روت نشه که با خداجون صحبت کنی؟؟؟ اینا تقریبا همون چیزیه که من گفتم. البته یه نکته رو هم بگم این احساس بد که عرض گردیدحالت خاص داره لطفا این رو جدا ازغم و افسردگی و از این جور مسائل بدونید...

توی این بخش(خداشناسی) همونطور که از اسمش پیداست میخوام راجع به خدای عزیز صحبت کنم.البته قصد ندارم حرفای تکراری که خیلی گفته میشن رو بازگو کنم،سبک حرفام یه جورایی فرق میکنه ولی خب بعضی جاها امکان داره مثل بقیه صحبت هاباشه.در مجموع میخوام برداشت خودم از این قضیه رو براتون بگم یعنی چیزایی که خودم باور دارم و بهش رسیدم.دوست دارم یه سری مطالب رو به صورت ریز و دقیق بیان کنم.

ببینید توی گوش همه ما این مطالب رو فرو کردن که خدا همه چیز رو آفریده ، خدا مالک همه چیزه، همه چیز به خواست خداست، خدا همه جا هست و...من هم مثل شما همه اینا رو قبول دارم ولی کدوم یک از ما تا حالا وجود زیبای خداوند رو کامل توی زندگیمون حس کردیم؟کدوم یک از ما واقعا و از ته دل به همین جملات بالا و امثال اون رسیدیم؟واقعا یعنی چی "همه چیز به خواست خداست "؟ میدونید اگه فقط همین جمله ساده رو روش دقیق بشید خیلی از نارضایتی ها و شکایت هاتون از بین میره؟تازه شاید اونا رو گناه هم بدونید...