همون طور که میدونید و قبول دارید سلامتی بزرگترین نعمتی هست که خداوند بهمون بخشیده. ولی درکنار سلامتی ،بیماری هم وجود داره. فکر میکنید چرا؟ مگه نمیگیم همه چیزهایی که خدا تو دنیا قرا داده خوبه، بیماری و مریضی کجاش خوبه؟

 میشه چند تا دلیل براش گفت که به نظر من و خیلی ها مهمترینش اینه که آدم قدر سلامتیش رو بدونه چون خیلی با ارزشه، بهتر از هرچیزی( پول ،غذا، علم،...)یا یه دلیله دیگه این که بیماری میتونه سزای دنیوی یه کار بدی باشه که کردیم که با این بیماری پاک میشه و خیلی علت های دیگه که شاید ما نمیدونیم ولی وجود داره. پس میشه فهمید که با این دید بیماری هم برای آدم درسه و فایده داره.یادتون باشه ممکنه بیماری هر علتی داشته باشه فقط توی همین دو موردی که گفتم دنبال دلیل نگردید!!!!

سلامتی جسم  بازتاب سلامت روحی  آدماست.یعنی ممکنه آدم روحش آزرده و ناراحت باشه و این در قالب بیماری جسمی نمود پیدا کنه،این خیلی مهمه، خیلی از بیماری های سخت جسمی ناشی از همین فکرای آدم و فشارای عصبی و بیخودی که به خودش میاره هستن.ببینید من الان نمیخوام بحث پزشکی وسط بیارم ولی باور کنید دوام و قدرت بیماری دقیقا ناشی از طرز فکر و نحوه برخورد با اون بیماریه . با توجه به صحبت های قبلیم باید بدونید چرا ولی خوب بازم میگم. ضمیر ناخودآگاه ما توی سلامتی ما نقش داره،همین طور طرز فکرمون مثلا وقتی بچه بودیم روزایی که دوست ندا شتیم(حال نداشتیم) بریم مدرسه مریض بودیم( البته نه اون روزایی که خودمونو میزدیم به...) یا وقتی یه نفر میخواد سخنرانی کنه رو صداش حساس میشه درست همون موقع صدای خروس میده یا وقتی تو خونه یکی مریض میشه از روی دلسوزی بهتون میگن مواظب باش احتمالا تو هم سرما میخوری ولی نمیدونن که با همین جمله شما رو مستعد برای ا بتلا به بیماری کردن.شاید الان(به خاطر مثال آخر) چند تا علامت سوال بالای سر مبارک در اومده باشه، نگران نباشید توضیح میدم.

 ببینید، ارتباط ذهن با جسم ما طوریه که اگر مثلا بخوایم از چیزی اجتناب کنیم ،ذهن ما ناخودآگاه همون رو سر راهمون قرار میده. در واقع وقتی به بروز این اتفاق توجه نشون میدیم،راه رو برای انجام نصفش هموار کردیم. مثلا شاید خیلی پیش اومده باشه چون پدر و مادرمون سرما خوردن ما هم ناخودآگاه ابتلا به اون رو واسه خودمون لازم میدونیم.بازم تکرار میکنم کاری به پزشکی ندارم ،اون میگه که سرما خورگی مُسریه، قبول، ولی من حرفم اینه علت عمده گرفتن بیماری از یکی دیگه همین طرز فکره به همین راحتی.شاید قبولش براتون خیلی سخت باشه چون تا حالا داشتید با یه طرز فکر دیگه زندگی میکردید الان این حرفا رو میشنوید.ولی مطمئن باشید چون من این رو خودم شخصا خیلی ا متحان کردم گفتم.

یه چیزه مهمتر، حالا یه اِپسیلون (میدونید که یعنی چی؟...یعنی یه ذره، یه کم)سرش درد میکنه یا در شُرفِ فین فین  قرار گرفته، دراز به دراز می افته: آآآآآی ی ی ی مامان مُردم،حالم داره بد میشه، وای دارم تب میکنم و.... به همین راحتی مریض میشه .بعد که بهش میگی بابا جان این جوری فکر نکن چیزیت نیست که حالت خوبه. اولش قبول میکنه ولی بعد میره جلو آینه یکم خودشو نگاه میکنه چشمش، زبونش.... میگه: خوب الکی واسه چی بگم خوبم... دارم میمیرم ببین چشامو!!!... خودمو که نمیخوام گول بزنم،حالم بده دیگه .....

من که خیلی این حرفارو شنیدم شما رو نمیدونم.میدونید اینا ناشی از چیه؟...متاسفانه این عادت آدما شده تو هر چیزی میگردن یه عیبی پیدا کنن ،مخصوصا وقتی یه حرف جدید میشنون. من نمیگم هر چی شنیدید سریع بِقَبولید.سعی کنید ا متحان کنید ولی تا گرفتن نتیجه ادامه بدید.(ادامه مسیر که یادتون هست؟)

این مطلب بازم ادامه داره واسه این که طولانی نشه تو پست بعد ادامه میدم...

1.       تو همان طور زندگی میکنی که فکر میکنی

2.      باور کن تا ببینی