توی مساله بیماری و طرز فکر ،اصلا بحث گول زدن نیست حواستون باشه خیلی ها به خاطر همین که میگن این حرفا و تلقین ها الکیه و گول زدن خود آدمه از خیلی مسائل زیبا بی بهره میشن، هی میگه: من دارم واقعیت رو میگم خب وقتی گلوم داره از درد بیچارم میکنه یا سرم داره تو تب میسوزه، نمیتونم چشمم رو ببندم بگم حالم خوبه، میتونم؟….

بله میتونی چرا که نه؟با همین فکر کم کم خوب میشی. انسان هر کاری میتونه انجام بده امتحان کنید، مثلا طرف یه جا بیرون رفته حالا داره سوز میاد به جای اینکه هی بگه (صدایی که وقتی سردمونه در میاریم )وای مُردم الانه که برم خونه بیفتم تو رخت خواب، وای الان دماغم شرشر…خب چه انتظاری داره؟ معلومه با این دید آدم مریض میشه.من نمیگم برید بیرون تو چله زمستون بگید به به چه هوای گرمیه ،نه، اگه مجبورید بیرون باشید نیازی نیست رو سرمای هوا متمرکز داشته باشید، بیخیال، چون همین توجه سرما رو پررو میکنه بر عکسش واسه گرما هم هست.

توی این چند روز 80-90% افرادی که باهاشون  سر رو کار دارم مریض شدن.یا از یکی گرفتن یا هر دلیله دیگه.چون جَوِ سرماست میطلبه ولی حاضرم قسم بخورم که سختی و ادامه و قدرت بیماری همش ماله طرز فکره، اگه هم آثارشو دارید حس میکنید به جای اینگه بهش بال و پر بدید ، از بیخ سرشو ببرید در نطفه خفش کنید حالشو بگیرید حالا به هر طریقی که با خودتون حرف میزنید جلوشو بگیرید. اگه بدونید انسان چه قدرتی درونش داره ،سرما خوردگی که یه پشه ام نیست، یکم به قدرتتون واقف باشید .

یه مطلب مهم که توی ادامه مسیر هم گفتم، شاید اولش سخت باشه ولی حتما ممکنه ،حتما میتونید .باور کن تا ببینی .ادمه بدید تا به نتیجه من برسید.

راستی یه دلیله دیگه هم واسه مریض شدن میتونه این باشه:مثلا وقتی بچه بودیم سریع میفهمیدیم که یکی از موثر ترین راه های جلب توجه بیمار شدنه.شاید برای بعضی ها هنوز تنها راه همینه!!!!

 وقتی مریض میشیم خیلی زود دو ستان و فامیل و  خلاصه برو بچ میریزن دور و برمون و ما فورا احساس امنیت و آرامش میکنیم.واسه بعضی ها این الگو همیشه هست به محض این که مورد بی توجهی و بی مهری  قرا ر میگیرن  یا به قولی محبت خونشون می افته ،یه دفعه مریض میشن یا از یه جا می افتن یا نمیدونم پاشون میشکنه که بیشتر هم ناآگاهانه اتفاق میافته.

احساسات و عواطفی که سرکوب میشن و به زبون نمی آن سلامتی ما رو تحت تاثیر قرار میدن. گفتن حرفایی مثل: غصه منو نخورید، من که اصلا اهمیتی ندارم ، من به توجهی و نا امیدی عادت دارم، امید بیگانه با منه (قابل توجه عزیزی که میگه)و…. شروع یه فاجعست و جنبه جلب نظر بقیه رو داره ، چرا آدم نیاد با کارای مثبت توجه اطرافیان رو به خودش جلب کنه؟

برای اینکه شاداب و تندرست باشیم ، باید احساسات مثبتمون رو تقویت کنیم و عواطفمون رو  بروز بدیم. همچین اعتقاد که :من شایسته سلامتی و تندرستی هستم و اینکه من همیشه سالم و سلامت هستم خیلی مهمه.

پس بیاید افکار مثبت رو توی ذهنمون فعال کنیم.ایشاا... همیشه سالم و سلامت و شاد و موفق باشید.

1.      تو همان طور زندگی میکنی که فکر میکنی

2.      باور کن تا ببینی