سلام به همه دوستای عزیزم.واقعا ممنون از این که همیشه همراه ما هستید.من شرمنده ام که زیاد نتونستم بیام آپ کن.

مطلب امروز رو تا حالا زیاد در موردش صحبت نکردم.موضوع بسیار مهمی هم هست که باید توی زندگی همه ماها یه بخش بزرگی رو به خودش اختصاص بده.خب حتما شنیدید که بزرگترین نعمتی که نصیب اهل بهشت میشه نزدیکی به خداوند و خشنودی اوست.ولی فقط این رو در حد حرف شنیدیم چون نرفتیم اون ور که ببینیم چه خبره!! حالا من این رو میخوام بگم که این مطلب فقط مختص بهشت نیست توی همین دنیای خودمون هم خیلی راحت می تونیم این موضوع رو درک کنیم.اصلا به نظرمن نیمی از بهشت و جهنم توی همین دنیاست.تا حالا شده خیلی از خودت احساس رضایت کنی؟ تا حالا شده که این قدر خوشحال باشی که دلت بخواد هی داد بزنی خدایا شکرت ؟؟ یا برعکس تا حالا شده احساس خیلی بدی داشته باشی یا روت نشه که با خداجون صحبت کنی؟؟؟ اینا تقریبا همون چیزیه که من گفتم. البته یه نکته رو هم بگم این احساس بد که عرض گردیدحالت خاص داره لطفا این رو جدا ازغم و افسردگی و از این جور مسائل بدونید.

یکی از دلایل اصلی و مهمی که آدم با استفاده از اون می تونه تو زندگی احساس شادی و موفقیت کنه نزدیکی به خداوند و ارتباط صمیمی با یگانه معبوده. " خب به قول خودت اینا رو فقط در حد حرف می دونیم چطور جامه عمل بهش بپوشونیم؟؟؟...چطور می تونیم با خداوند صمیمی بشیم؟؟..." بذارید اول این نکته رو بگم شاید خیلی ها فکر کنن که برای این منظور باید همیشه بساط سجاده و نماز و تسبیح و دعا و... پهن باشه تا خداوند بیاد و به حرف دل ما گوش بده بله اینا سر جای خودش خوب هست ولی من عالم مذهبی نیستم تا اینا رو تبلیغ کنم من روش خاص خودم رو دارم (که بازهم تکرار می کنم این فقط نظر منه هیچ اجباری برای قبولش نیست...) خب خداوند که نیاز به نماز و روزه ما که نداره اما می دونم این مطلب خیلی براش مهمه که توی زندگیت همیشه در خدمت دیگران باشی و سعی کنی به دیگران نفع برسونی اگه کسی به بقیه ضرر بزنه یا موجب آزار و ناراحتیه دیگران بشه( حالا به هر دلیلی) ، این چیزیه که خدا هیچ وقت ازش نمی گذره و اون بنده خاطی رو ازخودش دور می کنه. مساله نماز و روزه و ... یه مساله اعتقادی بین هر کسی با خدای خودشه کاری به شخص دیگه ای نداره ،اما ضرر یا آزار بقیه یا سود و منفعت رسوندن به دیگران قضیه اش جداست.

خب حالا چطور می شه به خداوند احساس نزدیکی کرد؟ من الان خداوند رو یه دوست صمیمی خودم می دونم بله در این شکی نیست که من بنده و مخلوق خدا هستم ولی در عین حال اون این قدر بزرگوار هست که من الان این احساس صمیمیت رو باهاش دارم.باور کنید تک تک انسان ها می تونند همچین احساسی رو داشته باشند حتی گناهکار ترین انسان.برای این منظور اول باید خداوند رو هرچه بهتر بشناسیم یعنی باید هر چند وقت یه بار(موقع نماز خیلی موقع خوبی می تونه باشه) با خداوند صحبت کنیم قبل از هر چیز در حین صحبت به یاد بیاریم که چه نعمت های بزرگ و زیبایی به ما عطا شده و به خاطر اون خدا رو شکر کنیم البته همه این نعمت ها به طور کامل قابل ذکر کردن نیستن، میشه به طور کلی شاکر بود. شاید یکی بشینه و بگه " خدایا چرا من این همه باید سختی ببینم؟ای خدا چرا من نمی تونم یه ماشین خوب داشته باشم؟ مگه من چه گناهی کردم که باید این همه زجر بکشم؟" (منظورم شخص خاصی نبود مثال نوعی زدم) ببینید دوستای گلم این روش صحبت با خدا مناسب نیست من می تونم یه سری از جملات رو اشاره کنم : بسم ا.. خدایا شکرت که باز هم بهم فرصت دادی تا باهات صحبت کنم! خدایا شکرت به خاطر این که الان وجود دارم و دارم باهات صحبت می کنم! خدایاشکرت به خاطر همه خوبی ها و نعمت های که به من دادی! و ادامه صحبت ها(که همش هم شکر گذاری نیست..)

بببینید من نمیگم دقیقا عین این جملات استفاده بشه هر کسی خودش می دونه چطور باهاش صحبت کنه.مهم اصل مطلبه یعنی این که برای نزدیکی به خداوند همیشه شاکر او باشید با همین دید باور کنید به طرز عجیبی همه اون چرا ها از بین میرن!چون هر چی خداوند رو شکر کنید نعمت های بیشتری بهتون اعطا میشه.یه نکته مهم: این شکر گذاری رو از ته اعماق قلبتون انجام بدید.یعنی واقعا حس کنید که چرا دارید اینکار رو انجام می دید.اگه هدف این باشه که یکی هی بگه خدایا شکرت که هی نعمت بیشتری بهش داده بشه زیاد حالت خوبی نداره، میدونید مثله حالتی میشه که آدم خدا رو برای رفتن به بهشت بپرسته، کار بدی نیست ولی انگار یه جورای داره با خداوند معامله می کنه. ولی اگه ما پروردگار رو فقط به خاطر خودش بپرستیم حتی اگه تاریک ترین گوشه جهنم هم باشیم(که هیچ وقت نخواهیم بود) باز هم احساس شادی و لذت می کنیم.اگه آدم این طور باشه این دنیا که براش عالی میشه هیچ ،بهشت هم میره و مهمتر از همه چیز احساس نزدیکی و صمیمیت با خداوند رو هم داره.یعنی اگه واقعا بفهمیم که چرا داریم خداوند رو شکر می کنیم هم نعمت بیشتری نصیب ما میشه هم احساس نزدیکی به خداوند کم کم درون ما شکل میگیره.

خب این یه بخشی از صحبت ها در رابطه با این موضوع بود.ادامه رو ان شا ا... تو پستای بعد میگم. چون موضوع خیلی مهمیه سعی می کنم بیشتر توضیح بدم.

خدایا به خاطر همه چیز شکر