همون طور که گفته بودم الان هستم تا قسمت دوم بخشش رو براتون بگم.

ببینید همه ما داریم به بهترین شیوه ای که بلدیم زندگی می کنیم .خب ممکنه توی این راه بعضی جاها اشتباه کرده باشیم،بعضی موقع ها اطلاعات کافی نداشتیم یا هر چیزه دیگه.به هر حال مسیر زندگی رو اون طوری که بلد بودیم طی کردیم. پدر و مادر هم ما رو به بهترین روشی که بلد بودند تربیت کردند . شاید خیلی ها دلیل همه مشکلات و ناکامی هایی که تو زندگی دارن رو پدرو مادرشون میدونن و مدام اون ها رو سرزنش می کنن.به نظر من سرزنش کردن ابدی اونا خیلی بی انصافیه ، تازه یه کاره بیهوده و مخرب هم هست.

انگار بعضی ها اصلا نمی تونن پدر و مادرشون رو ببخشن و می خوان به والدینشون ثابت کنن که کارشون رو خیلی بد انجام دادن!! ... شاید این تفکر پیش بیاد که " حالا تو خودت مشکل ما رو نداری فکر میکنی ما راحت می تونیم با این مشکل کنار بیایم، ما دیگه این جوری بار اومدیم تقصیر اوناس کاریش نمیشه کرد."....در جواب باید بگم این نکته رو مد نظر قرار بدید که سرزنش کردن بقیه ما رو به جایی نمی رسونه، گذشته ها گذشته.آه و ناله غر زدن هم چیزی رو عوض نمی کنه. این خود ما هستیم که با طرز فکرمون و بخشش دیگران و جایگزین کردن افکار سازنده به جای کینه و سرزنش توی ذهنمون، می تونیم راه پیشرفت خودمون توی زندگی رو هموار کنیم.

ما تا حالا هر چی بودیم می تونیم همین الان تصمیم بگیریم با بخشیدن دیگران یه دریچه که چه عرض کنم یه دروازه به سمت هدفمون که شادی و موفقیته باز کنیم.وقتی روش بخشش رو انتخاب می کنیم یک اصل جالب و شگفت انگیزناک حکم فرما میشه. وقتی ما تغییر میکنیم بقیه هم تغیر می کنن. وقتی ما نگرشمون رو نسبت اونا عوض می کنیم ، اون ها هم به طرز عجیبی رفتارشون نسبت به ما عوض میشه.

باز هم میگم این حرف ها رو من روی هوا نمیگم همه اش رو یه جورایی تجربه کردم.دوست دارم شما هم از این حالت عالی بهره مند بشید.

یه مطلب مهم دیگه هم اینجا باید ذکر کنم و اون هم بخشیدن خودمون می باشد.ببینید،اگه بخشیدن بقیه سخت باشه، بخشیدن خودمون حتی سخت تر از اونه.آخه چه دلیلی داره که خیلی ها بیشتر عمرشون رو صرف تنبیه روحی و جسمی خودشون به خاطر چیزایی که فکر میکنن نقطه ضعفشون بوده میکنن؟؟؟!!! باور کنید منشاء خیلی از بیماری های روحی یا جسمی همین عذابیه که آدما به خودشون وارد میکنن و خب مسلما از همچین آدمی نمیشه انتظار داشت شاد و موفق زندگی کنه.

اگه تصمیم دارید شاد باشید و از زندگی لذت ببرید باید تلاش کنید احساس گناه رو از خودتون دور کنید.قبول دارم کار چندان آسونی نیست(در کل راهی که ما پیش گرفتیم همون طور که قبلا اعلام کردم مقاومت های زیادی رو در مقابل داره ولی اونی موفق میشه که اراده قوی داشته باشه و بعد از این که تصمیم صحیح رو گرفته ادامه مسیر هم بده و به هدفش برسه.) ولی به زحمتش می ارزه چون ذهنمون رو از خیلی چیزهای اضافی پاک میکنه .

 دو سه جمله میگم و بحث رو تمام میکنم:

خودتون رو ببخشید.

دیگران رو ببخشید.

ببخشید  و شاد زندگی کنید. 

من رو هم ببخشید که کمتر فرصت میکنم بیام آپ کنم آخه دوباره امسال کنکوریم...(یاد اون ضرب المثل نیفتیدها!!!....کدوم؟؟... آب گل آلود و ماهی و از این چیزا!!!)

بخشش کار بزرگان است

انسان خود سرنوشتش را رقم می زند